کلیپ ساختار و مکانیسم کلی جایروپلن
ساختار و تاریخچه جایروپلن
پروانه بزرگ هواچرخ هرزگرد است و به هیچگونه موتوری اتصال ندارد بلکه پروانهٔ کوچک به موتور متصل است و با چرخش این پروانه، وسیله را فقط به جلو هل می دهد این کار عامل پدید آمدن جریان باد نسبی شده و پروانهٔ بزرگ را میچرخاند تا نیروی برآر تولید شود.
![Image](/images/gyroplane/schema-autogiro.jpg)
وجه تمایز
کلیپ مربوط به گردش و مانورهای هواچرخ
تیغه های روتور
چرخش خودکار با سابقه چند میلیون سالی
دانه چرخان افرا
![دانه چرخان افرا Image](/images/gyroplane/41o9kjbbn8l._ac_.jpg)
کلیپ آنالیز چرخش دانه افرا
ایده آسیاب بادی پرنده
![Image](/images/gyroplane/oig-5.jpg)
تاریخچه و عملکرد جایرو 1931
![Image](/images/gyroplane/pitcairn_autogiro_nasa_gpn-2000-001990.jpg)
اجزای تشکیل دهنده هواچرخ
در برخی از طرح ها برای اهداف و عملکردهای خاص بال نیز گنجانده شده است.
بدنه یا پیکره اصلی
موتور
نیروگاه نیروی رانش لازم برای پرواز رو به جلو را فراهم می کند و در حین پرواز مستقل از سیستم روتور است. در حالی که روی زمین است، موتور ممکن است به عنوان منبع نیرو برای پیش چرخاندن سیستم روتور استفاده شود. طی سالیان متمادی توسعه ژیروپلن، انواع مختلفی از موتورها با جایروپلن سازگار شده اند. موتورهای خودرو، دریایی، ATV و هواپیماهای دارای گواهینامه همگی در طرحهای ژیروپلن مختلف استفاده شدهاند. برای استفاده از موتورهای دارای گواهینامه FAA، هواپیماهای جایروپلن دارای گواهینامه مورد نیاز هستند. هزینه یک موتور هواپیمای جدید با گواهینامه بیشتر از هزینه تقریباً هر موتور جدید دیگری است. این هزینه اضافی دلیل اصلی انتخاب انواع دیگر موتورها برای استفاده در هواپیماهای ژیروپلن آماتور است.
سیستم روتور
سیستم روتور بالابر و کنترل هواچرخ را فراهم می کند. سیستم های روتور تترینگ کاملاً مفصلی و نیمه صلب رایج ترین هستند. اینها به طور عمیق در فصل 5 - سیستم روتور اصلی توضیح داده شده است.
تیغه تتر با کنترل شیب توپی در ژیروپلن های خانگی رایج ترین است. این سیستم همچنین ممکن است از یک کنترل جمعی برای تغییر گام پره های روتور استفاده کند. با اینرسی کافی تیغه و تغییر گام جمعی، می توان جهش را انجام داد.
سطوح دم
سطوح دم، ثبات و کنترل را در محورهای عرضی و عمودی فراهم می کنند. این سطوح دم شبیه به خروجی هواپیما هستند و ممکن است از یک باله و سکان، تثبیت کننده و بالابرنده تشکیل شده باشند. یک مجرای پشتی که پروانه و سکان را در بر می گیرد نیز استفاده شده است.
برخی از هواچرخ ها دارای سکان افقی نیستند.
در برخی از موارد به ویژه آنهایی که کابین خلبان دارند، به دلیل ناحیه بزرگ کناری بدنه که جلوتر از مرکز ثقل قرار دارد، پایداری انحراف در حاشیه است. دستیابی به سطح دم عمودی اضافی لازم برای جبران این ناپایداری دشوار است
محدودیت های شیب روتور و نگرش زمین فرود بالا، منطقه موجود را محدود می کند. برخی از طرحهای ژیروپلن از تثبیتکنندههای عمودی و سکانهای متعددی برای افزودن پایداری انحراف بیشتر استفاده میکنند.
تاریخچه اختراع و پرواز جایرو
![juan de la cierva aerdromo de lasarte 1930](/images/gyroplane/juan_de_la_cierva_aerdromo_de_lasarte_1930.jpg)
تعریف هواچرخ
طبق تعریف، هواچرخ هواپیمایی است که با یک روتور چرخان آزاد به بلند شدن دست می یابد. "gyrodyne" یک روتورکرافت هیبریدی است که می تواند معلق باشد و در عین حال چرخش خودکار را انجام دهد. اولین نمونه موفق از این نوع هواپیما، در سال 1958 گواهینامه حمل و نقل دریافت کرد. در طول دهه 1960 و 1970، محبوبیت هواپیماهای جایروپلن با گواهی McCulloch J-2 و Umba ugh افزایش یافت.
انواع هوچرخ
از آنجایی که روتور چرخان آزاد نیازی به دستگاه ضد گشتاور ندارد، یک روتور منفرد قابل پیکربندی میباشد. تیغه های ضد چرخش مزیت خاصی ندارند. سیستم روتور مورد استفاده در هواچرخ ممکن است هر تعداد تیغه داشته باشد، اما محبوب ترین آنها سیستم های دو و سه تیغه هستند.
پیشرانه هواچرخ ممکن است کشنده یا هل دهنده باشد، به این معنی که موتور ممکن است در جلو نصب و یا در پشت وسیله نصب شوند .
با این حال، پیکربندی هل دهنده به طور کلی به دلیل قرار گرفتن سکان در جریان هوای پروانه، مانور بیشتری دارد و همچنین دارای مزیت دید بهتر برای خلبان است.
![Image](/images/gyroplane/faa-151.jpg)
![Image](/images/gyroplane/wing.jpg)